San Cristóbal de La Habana to najmłodsza marka cygar kubańskich, która jest inspirowana stolicą Kuby.

Nazwa marki pochodzi od pierwotnego określenia na Habanę, jakim była Villa de San Cristóbal de La Habana.
Była ona wypadkową zetknięcia się dwóch kultur: europejskiej oraz aborygeńskiej. Indianie Taíno mówili Habaguanex na przywódcę plemienia, które przebywało na obszarze, w którym zadomowili się Hiszpanie. Ci natomiast rozpoczęli budowę osady w 1514 roku, w dzień kiedy przypadało wspomnienie św. Krzysztofa w Kościele Katolickim. Habana stała się tym sposobem szóstą z ośmiu pierwotnie ustanowionych osad hiszpańskich na Kubie.

Co ciekawe, pierwotnie znajdowała się na południowym wybrzeżu w okolicach ujścia rzeki Onicaxinal. Jednak z czasem, jak konkwistadorzy dokonywali eksploracji wyspy, zauważono, że jest otoczona przez rozległe bagna oraz roi się tam od komarów, które roznoszą choroby. Dlatego osadę przeniesiono na północ, w dużo żyźniejsze okolice rzeki Almendares, gdzie znajduje się dzisiaj Vedado, jedna z dzielnic Habany.

Uznano jednak, że dużo lepszym miejscem na ustanowienie najważniejszego portu dla całych Karaibów będzie zatoka znajdująca się nieopodal.
W to miejsce 16 listopada 1519, hiszpański konkwistador Diego Velázquez de Cuéllar, działający w imieniu króla Hiszpanii, oficjalnie przeniósł osadę, rozpoczynając historię stolicy Kuby, jaką dzisiaj znamy.

Najważniejszym miejscem osady w czasach kolonialnych była Plaza de Armas. To tam odprawiono pierwszą Mszę Świętą. Na placu spotykali się również radni i rozgrywała się tam ważna część życia społecznego. Na pamiątkę tych wydarzeń posadzono tam drzewo, a kiedy w 1754 obumarło, postawiono w jego miejscu pomnik nazywany El Templete, który upamiętnia te wydarzenia.

Jako, że zatoka i znajdujący się w niej port był najważniejszym miejsce wymiany handlowej na Antylach, stał się też częstym punktem ataku piratów.
Przynosiło to ogromne straty skarbcowi królewskiemu, dlatego w 1561 Felipe II wydał polecenia budowy fortyfikacji, które miałyby strzec portu.
To właśnie z tych czasów pochodzą słynne zamki El Morro i Real Fuerza.
W późniejszych latach wybudowano kolejne fortyfikacje, takie jak chociażby La Punta, czy El Príncipe.

Rosnące znaczenie osady spowodowało, że w 1563 przeniesiono do niej stolicę z Santiago.
Cały czas mowa o osadzie, ponieważ dopiero w 1592 król Felipe II nadał Habanie tytuł miasta na prawie kastylijskim.

Kiedy miasto było zabezpieczone przed atakami piratów, skupiono się na jego upiększaniu, budowie nowych ulic, czy obiektów użyteczności publicznej.
Z XVI wieku pochodzi także Kościół św. Franciszka z Asyżu.

Miasto przeżyło jednak swój największy rozkwit w XIX wieku, kiedy rozpoczęto budowę pierwszej linii kolejowej na Kubie, łączącej Habanę z Güines. Służyła do transportu tytoniu oraz przede wszystkim cukru, który był głównym towarem eksportowym z wyspy. Rozwinęła się wtedy znacząco gospodarka wyspy, a spływające środki umożliwiły budowę pięknych rezydencji, teatrów i innych budynków, które do dzisiaj zdobią miasto.

W XIX wieku stoczono również dwie wojny o niepodległość, dzięki którym finalnie 20 maja 1902 roku Kuba odłączyła się od Hiszpanii i stała się niepodległym krajem.

W 1982 Stare Miasto Habany zostało wpisane na światową listę dziedzictwa kulturowego UNESCO.

Marka cygar San Cristóbal de La Habana została zaprezentowana 20 listopada 1999, w ramach obchodów 480. rocznicy założenia miasta.

Pomimo tego, że jest to najmłodsza marka Habanos, bardzo szybko zyskała uznanie, ponieważ aficionados, dostrzegli niesamowitą jakość oferowanych przez nią cygar.

Pierwotnie w portfolio marki znajdowały się 4 formaty, kolejno nazwane od fortyfikacji, który dawniej strzegły miasta.
Dwie spośród oferowanych vitoli: Paco (R49 x 180mm) i Gordito (R50 x 141mm), zostały stworzone specjalnie na potrzeby nowej marki.

San Cristóbal de La Habana stał się też marką, która w 2006 zapoczątkowała program cygar limitowanych dla salonów La Casa del Habano. Jednak ze względu na zmianę koncepcji programu, zostały one wycofane z produkcji.
Tak samo w 2012 rozpocząła serię cygar dostępnych tylko w lokalach z certyfikatem Habanos Specialist.

Jeszcze przed rewolucją istniała marka cygar o takiej samej nazwie, jednak nie mają one ze sobą nic wspólnego.

Tripa oraz capote, czyli liście stanowiące wnętrze cygar San Cristóbal de La Habana pozyskiwane są z regionu Vuelta Abajo gdzie rośnie najdoskonalszy tytoń na Kubie.
Każde cygaro tej marki jest wykonywane w całości ręcznie (totalmente a mano) z całych liści tytoniu (tripa larga).